Zrozumienie zawiłości prawa nieruchomości jest kluczowe dla każdego, kto staje przed decyzjami dotyczącymi własnego majątku lub praw do zamieszkiwania. Służebność mieszkania to jedno z takich pojęć, które często budzi wiele pytań. W tym artykule, jako Julianna Witkowska, pragnę Państwu przybliżyć, czym jest służebność mieszkania, jakie wiążą się z nią prawa i obowiązki, a także jakie ma praktyczne konsekwencje dla właścicieli nieruchomości i osób uprawnionych do jej zamieszkiwania.
Służebność mieszkania: kluczowe informacje o prawie do zamieszkania w cudzej nieruchomości
- Służebność mieszkania to ograniczone prawo rzeczowe, pozwalające osobie fizycznej (służebnikowi) na korzystanie z cudzej nieruchomości w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.
- Ma charakter osobisty, jest niezbywalna i co do zasady niedziedziczna, wygasa najpóźniej ze śmiercią uprawnionego.
- Służebnik ma prawo do zamieszkiwania, korzystania z części wspólnych oraz przyjęcia do lokalu małżonka, dzieci i osób niezbędnych do prowadzenia gospodarstwa domowego.
- Różni się od umowy dożywocia tym, że nie obejmuje obowiązku utrzymania służebnika (np. wyżywienia, opieki w chorobie).
- Ustanawia się ją aktem notarialnym i dla pełnej ochrony prawnej powinna być wpisana do księgi wieczystej.
- Obciążona nią nieruchomość może być sprzedana, ale służebność "podąża za nią", co wpływa na jej wartość i zainteresowanie kupujących.
Co to jest służebność mieszkania? Proste wyjaśnienie kluczowego pojęcia
Służebność mieszkania to nic innego jak ograniczone prawo rzeczowe, które umożliwia konkretnej osobie fizycznej, zwanej służebnikiem, korzystanie z cudzej nieruchomości czy to domu, czy mieszkania w celu zaspokojenia jej potrzeb mieszkaniowych. Podstawy prawne tego rozwiązania znajdziemy w Kodeksie cywilnym, konkretnie w artykułach 296-305. To ważne, aby pamiętać, że służebność ta nie daje prawa własności, a jedynie prawo do korzystania z nieruchomości w określonym zakresie.
Służebność osobista a gruntowa: dlaczego to ważne rozróżnienie?
W polskim prawie cywilnym wyróżniamy dwa główne typy służebności: osobiste i gruntowe. Rozróżnienie to jest absolutnie kluczowe dla zrozumienia istoty służebności mieszkania.
- Służebność osobista: Jest ściśle związana z konkretną osobą fizyczną. Oznacza to, że jest niezbywalna (nie można jej sprzedać ani przekazać innej osobie) i co do zasady niedziedziczna (wygasa ze śmiercią uprawnionego). Służebność mieszkania jest zawsze służebnością osobistą.
- Służebność gruntowa: Związana jest z nieruchomością, a nie z osobą. Ustanawia się ją na rzecz właściciela innej nieruchomości (tzw. nieruchomości władnącej) i obciąża nieruchomość służebną. Przykładem może być prawo przejazdu przez cudzą działkę.
Dlatego też, kiedy mówimy o służebności mieszkania, zawsze mamy na myśli jej osobisty charakter jest to prawo przysługujące konkretnemu człowiekowi, a nie nieruchomości.
Kto to jest służebnik, a kto właściciel obciążony? Role i podstawowe definicje
Aby w pełni zrozumieć mechanizm służebności mieszkania, musimy jasno określić role stron biorących w niej udział. Po pierwsze, mamy służebnika to osoba uprawniona do zamieszkiwania w nieruchomości. To właśnie na jej rzecz ustanawia się służebność i to ona czerpie z niej bezpośrednie korzyści. Z drugiej strony, jest właściciel obciążony, czyli właściciel nieruchomości, na której ustanowiono służebność. Jego rola polega na znoszeniu korzystania z jego własności przez służebnika, zgodnie z ustalonymi warunkami. Właściciel, pomimo obciążenia, wciąż pozostaje pełnoprawnym właścicielem nieruchomości, z wszystkimi wynikającymi z tego prawami i obowiązkami, z wyjątkiem tych, które ogranicza służebność.
Prawa i obowiązki stron: co musisz wiedzieć jako właściciel i jako uprawniony?
Ustanowienie służebności mieszkania to nie tylko formalność, ale przede wszystkim stworzenie konkretnego zestawu praw i obowiązków dla obu stron. Zrozumienie ich jest kluczowe dla uniknięcia przyszłych nieporozumień i konfliktów.
Jakie prawa ma osoba posiadająca służebność (służebnik)?
Służebnik, czyli osoba uprawniona, posiada szereg praw, które mają zapewnić mu komfortowe i stabilne zamieszkiwanie. Do najważniejszych z nich należą:
- Prawo do zamieszkiwania: Służebnik ma prawo do zajmowania określonych w umowie pomieszczeń nieruchomości. Może to być jeden pokój, część domu, a nawet całe mieszkanie, w zależności od ustaleń.
- Prawo do korzystania z części i urządzeń wspólnych: Oprócz wyznaczonych pomieszczeń, służebnik może swobodnie korzystać z tych części nieruchomości, które służą do wspólnego użytku wszystkich mieszkańców. Mowa tu o kuchni, łazience, korytarzach, piwnicy czy strychu.
Warto podkreślić, że zakres tych praw jest zazwyczaj szczegółowo określony w akcie notarialnym ustanawiającym służebność. Im precyzyjniej zostaną one opisane, tym mniej miejsca na interpretacje i potencjalne spory w przyszłości.
Czy służebnik może przyjąć do mieszkania rodzinę lub opiekuna?
To bardzo często zadawane pytanie i dobra wiadomość jest taka, że Kodeks cywilny przewiduje taką możliwość. Służebnik ma prawo przyjąć na mieszkanie swojego małżonka. Co więcej, może również przyjąć małoletnie dzieci, a co istotne, mogą one pozostać w lokalu także po osiągnięciu pełnoletności. Prawo to rozciąga się także na inne osoby, ale pod pewnymi warunkami muszą być one przez służebnika utrzymywane lub niezbędne do prowadzenia gospodarstwa domowego. Typowym przykładem jest tutaj opiekun, który pomaga służebnikowi w codziennych czynnościach. To ważne uprawnienie, które pozwala służebnikowi na zachowanie więzi rodzinnych i zapewnienie sobie niezbędnego wsparcia.
Obowiązki służebnika: czy trzeba płacić rachunki i czynsz?
Prawa idą w parze z obowiązkami, a służebność mieszkania nie jest tu wyjątkiem. Zgodnie z przepisami, służebnik jest zobowiązany do partycypowania w kosztach utrzymania nieruchomości, zwłaszcza w zakresie opłat za media, z których korzysta. Mowa tu o prądzie, wodzie, gazie czy ogrzewaniu. Zazwyczaj te kwestie są szczegółowo regulowane w umowie ustanawiającej służebność. Jeśli umowa nie stanowi inaczej, przyjmuje się, że służebnik ponosi te koszty proporcjonalnie do zajmowanej powierzchni lub zużycia. Warto pamiętać, że służebność mieszkania nie oznacza bezpłatnego zamieszkiwania i korzystania ze wszystkich udogodnień na koszt właściciela.
Jakie obowiązki ma właściciel nieruchomości obciążonej służebnością?
Głównym obowiązkiem właściciela nieruchomości obciążonej służebnością jest znoszenie korzystania z nieruchomości przez służebnika w zakresie, który został określony w umowie oraz wynika z przepisów prawa. Oznacza to, że właściciel nie może utrudniać służebnikowi wykonywania jego praw. Musi zapewnić mu dostęp do zajmowanych pomieszczeń oraz do części wspólnych. Właściciel nie może również jednostronnie zmieniać warunków służebności ani próbować pozbawić służebnika jego uprawnień. Jest to obowiązek o charakterze biernym, polegający na tolerowaniu obecności i działań służebnika w granicach prawa.

Służebność mieszkania a umowa dożywocia: kluczowe różnice, by uniknąć pomyłek
Często spotykam się z myleniem służebności mieszkania z umową dożywocia. Chociaż oba rozwiązania dotyczą zapewnienia miejsca zamieszkania, ich zakres i konsekwencje prawne są diametralnie różne. Zrozumienie tych różnic jest absolutnie fundamentalne, aby podjąć świadomą decyzję.
Prawo do mieszkania to nie to samo co pełne utrzymanie: na czym polega podstawowa różnica?
Podstawowa i najważniejsza różnica leży w zakresie obowiązków. Służebność mieszkania, jak już wspomniałam, zapewnia jedynie prawo do zamieszkania w określonej nieruchomości oraz korzystania z jej części wspólnych. Właściciel nieruchomości obciążonej służebnością nie ma obowiązku utrzymywania służebnika. Natomiast umowa dożywocia jest znacznie szerszym rozwiązaniem. W zamian za przeniesienie własności nieruchomości, nabywca zobowiązuje się do zapewnienia zbywcy (dożywotnikowi) pełnego, dożywotniego utrzymania. To oznacza, że dożywotnik nie tylko ma prawo mieszkać, ale także otrzymywać wsparcie w wielu innych aspektach życia.
Opieka, wyżywienie, leczenie: czego służebność nie gwarantuje w przeciwieństwie do dożywocia?
Aby jeszcze lepiej zobrazować te różnice, przedstawiam elementy, które umowa dożywocia gwarantuje, a służebność mieszkania już nie:
- Wyżywienie: Dożywotnik ma prawo do zapewnienia mu jedzenia.
- Ubranie: Nabywca nieruchomości zobowiązuje się do dostarczania dożywotnikowi odpowiedniego ubrania.
- Pomoc w chorobie: W przypadku choroby dożywotnika, nabywca ma obowiązek zapewnić mu opiekę i pomoc, np. w postaci lekarstw czy wizyt u lekarza.
- Organizacja pogrzebu: Po śmierci dożywotnika, nabywca nieruchomości jest zobowiązany do zorganizowania mu godnego pochówku.
Jak widać, umowa dożywocia ma wyraźnie alimentacyjny charakter, obejmując kompleksową opiekę nad dożywotnikiem, czego służebność mieszkania w ogóle nie przewiduje.
Które rozwiązanie jest lepsze dla Ciebie? Analiza sytuacji życiowych
Wybór między służebnością mieszkania a umową dożywocia zależy w dużej mierze od indywidualnej sytuacji i potrzeb. Jeśli celem jest jedynie zapewnienie sobie dachu nad głową bez konieczności przenoszenia własności nieruchomości i bez oczekiwania na pełne utrzymanie, służebność mieszkania może być wystarczającym i prostszym rozwiązaniem. Jest często stosowana w rodzinach, gdzie rodzice chcą zapewnić sobie prawo do zamieszkiwania w darowanej dzieciom nieruchomości. Natomiast jeśli osoba starsza oczekuje kompleksowej opieki i utrzymania w zamian za przekazanie swojej nieruchomości, wówczas umowa dożywocia będzie znacznie bardziej odpowiednia. To rozwiązanie jest bardziej wiążące dla nabywcy, ale daje dożywotnikowi znacznie większe poczucie bezpieczeństwa i wsparcia w jesieni życia. Zawsze warto dokładnie rozważyć swoje potrzeby i możliwości, a najlepiej skonsultować się z prawnikiem.
Jak ustanowić służebność mieszkania krok po kroku?
Ustanowienie służebności mieszkania to proces formalny, który wymaga przestrzegania określonych procedur. Nie jest to skomplikowane, ale wymaga wizyty u notariusza i przygotowania odpowiednich dokumentów.
Wizyta u notariusza: jakie dokumenty przygotować do aktu notarialnego?
Ustanowienie służebności mieszkania bezwzględnie wymaga formy aktu notarialnego. Bez tego dokumentu służebność nie będzie ważna. Przed wizytą u notariusza należy przygotować następujące dokumenty i informacje:
- Dane stron: Pełne dane osobowe służebnika (osoby uprawnionej) oraz właściciela obciążonego (imię, nazwisko, imiona rodziców, numer PESEL, adres zamieszkania, seria i numer dowodu osobistego).
- Numer księgi wieczystej nieruchomości: Jest to kluczowy dokument identyfikujący nieruchomość.
- Podstawa nabycia nieruchomości: Dokumenty potwierdzające, w jaki sposób właściciel wszedł w posiadanie nieruchomości (np. akt notarialny kupna-sprzedaży, umowa darowizny, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku).
- Wartość służebności: Notariusz będzie potrzebował tej informacji do obliczenia taksy notarialnej i ewentualnych podatków. Wartość służebności oblicza się jako wartość roczną świadczeń (np. czynszu, opłat) pomnożoną przez odpowiedni współczynnik wieku służebnika (lub 10 lat, jeśli nie da się tego określić).
- Szczegółowy zakres służebności: Precyzyjne określenie, które pomieszczenia służebnik będzie zajmował i z których części wspólnych będzie korzystał.
Notariusz sporządzi akt notarialny, a następnie prześle wniosek do sądu wieczystoksięgowego o wpis służebności do księgi wieczystej.
Rola księgi wieczystej: dlaczego wpis do działu III jest kluczowy dla ochrony Twoich praw?
Wpis służebności mieszkania do działu III księgi wieczystej nieruchomości jest absolutnie niezbędny dla pełnej ochrony prawnej służebnika. Choć służebność powstaje już w momencie podpisania aktu notarialnego, to dopiero wpis do księgi wieczystej nadaje jej tzw. skuteczność wobec osób trzecich. Co to oznacza w praktyce? Jeśli służebność nie jest wpisana do księgi wieczystej, a właściciel sprzeda nieruchomość, nowy nabywca może nie być nią związany, jeśli działał w dobrej wierze i nie wiedział o jej istnieniu. Wpis do księgi wieczystej sprawia, że służebność jest jawna i każdy, kto kupuje nieruchomość, jest świadomy jej obciążenia. Dzięki temu służebnik ma pewność, że jego prawo do zamieszkiwania będzie respektowane przez każdego kolejnego właściciela.
Ile kosztuje ustanowienie służebności? Kompletny przegląd opłat: taksa notarialna, podatki, opłaty sądowe
Koszty związane z ustanowieniem służebności mieszkania mogą być zróżnicowane i zależą od kilku czynników. Oto ich szczegółowy przegląd:
- Taksa notarialna: Jest to wynagrodzenie dla notariusza za sporządzenie aktu notarialnego. Jej wysokość jest regulowana rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości i zależy od wartości służebności. Im wyższa wartość służebności, tym wyższa taksa. Wartość służebności oblicza się jako wartość rocznych świadczeń (np. szacunkowy koszt najmu zajmowanej powierzchni) pomnożoną przez 10 lat, chyba że służebność jest ustanowiona na czas krótszy.
- Podatek od spadków i darowizn: W przypadku, gdy służebność jest ustanawiana nieodpłatnie (np. w ramach darowizny nieruchomości z jednoczesnym ustanowieniem służebności dla darczyńcy), może pojawić się obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn. Istnieją jednak zwolnienia dla najbliższej rodziny (np. rodzice, dzieci, małżonkowie), które w wielu przypadkach pozwalają uniknąć tego podatku. Notariusz jako płatnik pobiera ten podatek.
- Opłata sądowa za wpis do księgi wieczystej: Za dokonanie wpisu służebności do działu III księgi wieczystej pobierana jest stała opłata sądowa. Obecnie wynosi ona 200 zł.
- Koszt wypisów aktu notarialnego: Notariusz pobiera również opłatę za sporządzenie wypisów (kopii) aktu notarialnego dla stron i urzędów. Zazwyczaj jest to kilka złotych za stronę.
Wszystkie te opłaty są zazwyczaj pobierane przez notariusza w momencie podpisywania aktu notarialnego.
Sprzedaż mieszkania ze służebnością: czy to możliwe?
Właściciele nieruchomości obciążonych służebnością często zastanawiają się, czy mogą swobodnie dysponować swoim majątkiem, w tym go sprzedać. Odpowiedź brzmi: tak, ale z pewnymi konsekwencjami.
Czy właściciel może sprzedać nieruchomość bez zgody służebnika?
Tak, właściciel może sprzedać nieruchomość obciążoną służebnością mieszkania bez konieczności uzyskiwania zgody służebnika. Prawo do rozporządzania swoją własnością jest jednym z podstawowych uprawnień właściciela. Służebność, choć ogranicza sposób korzystania z nieruchomości, nie odbiera właścicielowi prawa do jej zbycia. Oczywiście, służebnik powinien być poinformowany o zamiarze sprzedaży, ale jego zgoda nie jest prawnie wymagana do zawarcia transakcji.
Nabywca z lokatorem: jakie prawa zachowuje służebnik po sprzedaży mieszkania?
To jest kluczowy aspekt, który wynika z zasady, że prawo służebności "podąża za nieruchomością". Oznacza to, że jeśli służebność jest prawidłowo ustanowiona i, co najważniejsze, wpisana do księgi wieczystej, to każdy kolejny nabywca nieruchomości jest nią związany. Nowy właściciel, kupując nieruchomość, musi respektować prawa służebnika w pełnym zakresie, tak jak to było w przypadku poprzedniego właściciela. Nie może on wypowiedzieć służebności ani próbować usunąć służebnika z nieruchomości, chyba że zajdą okoliczności przewidziane prawem do jej zniesienia lub wygaśnięcia.
Jak służebność wpływa na cenę rynkową nieruchomości i zainteresowanie kupujących?
Niestety, istnienie służebności mieszkania ma znaczący wpływ na wartość rynkową nieruchomości. Nieruchomość obciążona służebnością jest z reguły mniej atrakcyjna dla potencjalnych kupujących, ponieważ nabywają oni nieruchomość z "lokatorem", którego praw muszą przestrzegać. To naturalnie prowadzi do obniżenia jej ceny. Zainteresowanie kupujących jest również mniejsze, ponieważ wielu z nich szuka nieruchomości do swobodnego użytku lub inwestycji, a służebność stanowi poważne ograniczenie. W praktyce, sprzedaż takiej nieruchomości może być trudniejsza i wymagać więcej czasu, a także akceptacji niższej ceny transakcyjnej.
Służebność, spadek i zachowek: co z prawem po śmierci?
Kwestie związane ze śmiercią służebnika lub właściciela nieruchomości obciążonej służebnością są niezwykle ważne, zwłaszcza w kontekście dziedziczenia i prawa do zachowku. Przyjrzyjmy się im bliżej.
Czy służebność mieszkania jest dziedziczna? Zasady wygasania prawa
Jak już wspomniałam, służebność mieszkania ma charakter osobisty. Oznacza to, że jest ona niedziedziczna. Zgodnie z przepisami, służebność mieszkania wygasa najpóźniej z chwilą śmierci uprawnionego, czyli służebnika. Po jego śmierci prawo to nie przechodzi na jego spadkobierców. Jest to fundamentalna zasada, która odróżnia służebność od innych praw rzeczowych.
Czy istnieje sposób na "przekazanie" służebności dzieciom lub małżonkowi?
Chociaż służebność mieszkania jest co do zasady niedziedziczna, prawo przewiduje pewien wyjątek. Strony ustanawiające służebność mogą w umowie (akcie notarialnym) postanowić, że po śmierci służebnika prawo to przejdzie na jego małżonka, rodziców lub dzieci. Jest to swego rodzaju rozszerzenie uprawnień, które pozwala na zapewnienie ciągłości zamieszkiwania dla najbliższych członków rodziny. Ważne jest, aby takie postanowienie zostało jasno i precyzyjnie sformułowane w akcie notarialnym, ponieważ bez niego służebność wygaśnie wraz ze śmiercią pierwotnego służebnika.
Jak służebność ustanowiona na darowanej nieruchomości wpływa na wysokość zachowku dla pozostałych spadkobierców?
Kwestia zachowku jest często poruszana w kontekście darowizn. Jeśli nieruchomość została darowana, a jednocześnie ustanowiono na niej służebność mieszkania na rzecz darczyńcy, ma to bezpośredni wpływ na wartość darowizny. Ustanowienie służebności obniża wartość nieruchomości, ponieważ jest to obciążenie, które zmniejsza jej użyteczność i atrakcyjność rynkową. W konsekwencji, wartość tej nieruchomości, która jest uwzględniana przy obliczaniu tzw. substratu zachowku (czyli podstawy do wyliczenia zachowku dla uprawnionych spadkobierców), jest niższa. Oznacza to, że kwota należnego zachowku dla pozostałych spadkobierców będzie mniejsza, niż gdyby darowizna była "czysta", bez obciążeń. Jest to ważny mechanizm, który może być wykorzystywany w planowaniu spadkowym.
Kiedy i jak można znieść służebność mieszkania?
Służebność mieszkania, choć ustanawiana zazwyczaj na czas nieokreślony lub dożywotnio, nie jest prawem niezmiennym. Istnieją sytuacje i procedury, które pozwalają na jej zniesienie lub wygaśnięcie. Warto je znać, zarówno jako służebnik, jak i właściciel nieruchomości.
Dobrowolne zrzeczenie się prawa przez służebnika: jak to zrobić formalnie?
Służebnik może w dowolnym momencie dobrowolnie zrzec się przysługującego mu prawa do służebności mieszkania. Aby było to skuteczne i możliwe do wykreślenia z księgi wieczystej, zrzeczenie to powinno nastąpić poprzez oświadczenie woli złożone właścicielowi nieruchomości. Dla celów dowodowych oraz co najważniejsze, dla możliwości wykreślenia służebności z księgi wieczystej, zaleca się, aby oświadczenie to zostało złożone w formie aktu notarialnego. Notariusz sporządzi odpowiedni dokument, który następnie posłuży jako podstawa do złożenia wniosku do sądu wieczystoksięgowego o wykreślenie służebności. Jest to najprostszy i najmniej konfliktowy sposób na zakończenie służebności.
Rażące naruszenia i konflikty: kiedy właściciel może żądać zamiany służebności na rentę?
Właściciel nieruchomości nie jest bezbronny w sytuacji, gdy służebnik rażąco narusza zasady współżycia społecznego lub swoje obowiązki. Jeśli służebnik dopuszcza się rażących uchybień przy wykonywaniu swojego prawa, na przykład niszczy mienie, jest agresywny wobec właściciela lub innych mieszkańców, zakłóca porządek, właściciel ma prawo żądać w sądzie zamiany służebności na rentę. Sąd oceni wagę naruszeń i jeśli uzna je za rażące, może orzec, że zamiast prawa do zamieszkiwania, służebnik będzie otrzymywał od właściciela określoną kwotę pieniężną, która ma zrekompensować utratę możliwości korzystania z mieszkania.
Zniesienie służebności za wynagrodzeniem: kiedy sąd może przyznać rację właścicielowi?
Istnieje również możliwość, że właściciel może żądać zniesienia służebności za odpowiednim wynagrodzeniem, nawet jeśli służebnik nie dopuszcza się rażących uchybień. Taka sytuacja może mieć miejsce, gdy służebność stała się dla właściciela szczególnie uciążliwa wskutek zmiany stosunków. Przykładem może być sytuacja, gdy właściciel musi sprzedać nieruchomość z powodu nagłej choroby lub konieczności przeprowadzki, a służebność znacząco utrudnia lub uniemożliwia sprzedaż. Sąd, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, może orzec o zniesieniu służebności w zamian za jednorazowe lub okresowe świadczenie pieniężne na rzecz służebnika. Decyzja ta zawsze zależy od indywidualnej oceny sprawy przez sąd.
Przeczytaj również: Ile podatku od kupna mieszkania? PCC, VAT, ulgi i 6% dla inwestora
Automatyczne wygaśnięcie prawa: śmierć uprawnionego i niewykonywanie służebności przez 10 lat
Służebność mieszkania może również wygasnąć automatycznie, bez konieczności podejmowania dodatkowych działań prawnych. Do najważniejszych przypadków należą:
- Śmierć uprawnionego: Jak już wcześniej wspomniałam, służebność mieszkania jest prawem osobistym i wygasa najpóźniej z chwilą śmierci służebnika, chyba że w umowie przewidziano jej przejście na małżonka, dzieci lub rodziców.
- Upływ czasu: Jeśli służebność została ustanowiona na określony czas, wygasa z chwilą upływu tego terminu.
- Niewykonywanie służebności przez 10 lat: Prawo przewiduje, że służebność osobista, w tym służebność mieszkania, wygasa, jeśli nie była wykonywana przez okres 10 lat. Jest to rodzaj przedawnienia, który ma na celu uregulowanie sytuacji, w której służebność istnieje formalnie, ale w praktyce nikt z niej nie korzysta.
W każdym z tych przypadków, po wygaśnięciu służebności, właściciel nieruchomości może złożyć wniosek do sądu wieczystoksięgowego o jej wykreślenie z księgi wieczystej.